افسوس!...

    درنگ در چشمان تو

دیگر هوسی بیش نیست

التیام هم جاذبه ای عبث

در آرزوی...

        این هم قانونی ست

زمین سیب را به خود نخواند

بارش دستها از زمین

قطره  قطره آسمان را آب می گیرد

خدا در اشک هایمان غرق می شود

دستهایم را بهم می سایم

در آرزوی...دمی

که زمین سیب را به خود بخواند...

دیروز.

پرسه های دلفریب

آستان شمایلی بر بوم

سرابی سرگردان.

قلم مویی مانده در آب و رنگ

امروز.

پاره ای وقت.

 وام گرفته از دیشب

دست در گریبان آفتاب

آغاز میشوم.. بی درنگ.

فردا.

از دور دست ترین فصل روئیت نور

می کنم سلام

تا آخرین غبار افق

بر همه ی عاشقان آب

بر همه ی شیفتگان رنگ .

سلام.....